اصطلاح «هیات داوری پیش­دست/ فعال» به هیئتی اطلاق می‌شود که در چارچوب اصل بی‌طرفی، نقشی فعال و پیش‌دستانه در هدایت فرایند داوری ایفا می‌کند. در این رویکرد، داور صرفاً مرجع نهایی حل اختلاف نهایی نیست، بلکه با شناسایی زودهنگام مسائل کلیدی، سامان‌دهی موضوع اختلاف، و به کارگیری ابزارهای رویه‌ای مناسب، از تشدید تعارض و اطاله رسیدگی جلوگیری می‌کند. این مفهوم به‌ویژه در داوری‌های مربوط به پروژه‌های زیربنایی و ساختمانی-که دارای شبکه‌ای از قراردادها و بازیگران متعدد هستند- اهمیت ویژه‌ای یافته است